De 5 belangrijkste ontwikkelingen in de thuisbatterijmarkt

Tien jaar geleden kostte een kilowattuur aan lithium-ion batterijopslag nog 475 dollar. Vorig jaar was dat 108 dollar: een vierde van de prijs. Logisch dus dat veel mensen denken: ik wacht nog even, ze worden alleen maar goedkoper. Maar voor hoe lang nog?

In onze podcast over de thuisbatterijmarkt spraken we met Freek Bos van ThuisbatterijNederland over de belangrijkste ontwikkelingen in de markt van thuisbatterijen. In dit artikel de belangrijkste ontwikkelingen die Freek benoemde voor als je nu een thuisbatterij overweegt.

1. De prijzen dalen, maar voor hoe lang nog?

De stekkerbatterijen worden op dit moment nog steeds goedkoper. Daar wordt keihard gevochten om marktaandeel en zakken de prijzen richting 215 à 220 euro per kilowattuur. Maar in die prijzen zijn twee dingen nog niet verwerkt.

Het eerste zijn de grondstoffen. Lithium is sinds het dieptepunt in 2025 ruwweg verdubbeld. Die markt is wel grillig: na een piek in het voorjaar van 2026 volgde een correctie van ruim een kwart. Over het hele jaar gemeten wijst de lijn omhoog, maar van een rechte stijging is geen sprake.

Het tweede is dat China per 1 januari de laatste 6 procent exportsubsidie op batterijen schrapt. Zo’n subsidie maakt een batterij die naar het buitenland gaat goedkoper dan dezelfde batterij in China zelf; daarmee bouw je schaal op. Nu de batterijmarkt volwassen wordt, gaat die steun eraf.

Die 6 procent is op zichzelf niet dramatisch, de combinatie met duurdere grondstoffen wel. Producenten roepen al sinds 2025 dat ze hun prijzen gaan verhogen en keken vooral naar elkaar wie als eerste durft. Inmiddels hebben de eersten het gedaan: bij de vaste installatiebatterijen zijn de eerste verhogingen doorgevoerd.

Freek verwacht daarom dat batterijen de komende tijd duurder worden. Zeker is dat niet, want die grondstofprijzen bewegen hard op en neer. Maar de vanzelfsprekendheid dat wachten je geld oplevert, is er wel af.

En er is nog iets wat tegen wachten pleit: de levertijden. Die staan nu op zes tot acht weken. Als straks iedereen tegelijk een batterij wil omdat de saldering stopt, kan dat volgens Freek oplopen richting dertig weken. Precies wat er in de zonnepanelenhausse gebeurde.

2. Bijna de helft van de verkochte batterijen heeft een stekker

Cijfers van Rolf Heynen over de eerste helft van dit jaar: 57.000 stekkerbatterijen tegenover 71.000 vaste installatiebatterijen. Oftewel 45 procent van alle verkochte thuisbatterijen gaat gewoon in het stopcontact. Vijf jaar geleden bestond die categorie nauwelijks.

Dat strookt met hoe Thuisbatterij Nederland de markt heeft ingedeeld. Zij verdeelden de ongeveer drie miljoen Nederlandse huizen met zonnepanelen in drie maten:

Freek noemt het zelf nadrukkelijk geen exacte wetenschap, maar een indeling op basis van aannames. Wat het betekent: ongeveer anderhalf miljoen Nederlandse huizen kan prima uit de voeten met een stekkerbatterij.

Je ziet die verschuiving ook terug in wie er koopt. De eerste twee jaar waren het vooral early adopters met grote daken, die vaak een veel grotere batterij wilden dan nodig. Nu komen de gewone huishoudens, en daar volstaat de kleine maat meestal.

3. De stekkerbatterij groeit uit zijn stopcontact

Hier zit volgens ons de belangrijkste adder onder het gras van dit moment.

Het begon met kleine batterijen van zo’n 3 kWh die met 800 watt laden en ontladen. Dat kun je veilig zelf in het stopcontact steken, en dat is precies wat “plug-in” belooft. Maar die batterijen worden snel groter: richting 5 kWh, met een vermogen van 2.500 watt en inmiddels zelfs 3.600 watt.

En op dat punt is het geen stekkerbatterij meer. Wil je dat vermogen echt gebruiken, dan hoort het ding op een eigen groep met een eigen automaat, aangelegd door een installateur. Reken op zo’n 700 euro extra. Thuisbatterij Nederland knipt bij installatie zelfs de stekker eraf, zodat niemand op het idee komt om er later een verdeeldoosje tussen te zetten.

Zelf het vermogen opschroeven terwijl het ding in een gewoon stopcontact zit, is gevaarlijk: je overbelast de groep, en in het ergste geval krijg je brand. Dat het technisch kan, betekent niet dat het mag of verstandig is.

De praktische vuistregel die uit het gesprek komt: heb je een eenfase-aansluiting en wil je vooral je eigen zonnestroom opslaan, dan is een stekkerbatterij prima. Stap je naar drie fasen over, meestal omdat er ook een laadpaal komt, dan is dat het moment waarop een vaste batterij logischer wordt. Het verschil tussen die twee is in de praktijk zo’n 2.000 euro.

4. De cowboys uit de zonnepanelentijd zijn terug

Freek ziet de parallel met de zonnepanelenhausse heel sterk: installaties door niet-gekwalificeerde mensen, bedrijven die omvielen met de aanbetalingen nog op zak, en garantiefondsen die daarna zelf failliet gingen.

Het verschil is dat het nu om apparaten gaat die met 10.000 watt laden en ontladen. Daar is slecht installeren een stuk riskanter.

Het grootste probleem op dit moment is deur-aan-deurverkoop. Een goede verkoper verdient er volgens Freek zo’n 20.000 euro per maand mee. De rode vlaggen die hij noemt:

• Nu tekenen. Een aanbieding die alleen vandaag geldt.
• Leningconstructies. Hij ziet rentes van 9 procent voorbijkomen. Dat is ongeveer het rendement dat je op een thuisbatterij mag hopen, dus dan houd je niets over.
• Garanties op de opbrengst of “gegarandeerd terugverdiend”.
• Onderhoudscontracten. Zijn eigen vraag daarbij: wat komen ze doen, hem afstoffen?
• Een energiecontract dat erbij hoort, waardoor je via de achterdeur alsnog betaalt.
• Onduidelijkheid over met wie je zaken doet. Vaak zijn verkoop en installatie twee losse bedrijven: je betaalt de één, maar garantie en verantwoordelijkheid liggen bij de ander.

Een veelzeggend detail: vraag mensen waarom ze voor hun batterij niet teruggaan naar hun zonnepaneleninstallateur, en het antwoord is vaak dat die niet meer bestaat. Wat wél helpt: kijk hoe lang een bedrijf al bestaat, of het in het Handelsregister staat, en wie erachter zit. Danny noemt dat het Lindy-effect: hoe langer iets al bestaat, hoe groter de kans dat het er over een paar jaar nog is.

5. Het aantal laadcycli is een onbruikbaar getal

Op vrijwel elke datasheet staat een aantal cycli: 6.000, 8.000, 10.000, inmiddels zelfs 15.000. Veel mensen delen de prijs door dat getal om batterijen te vergelijken. Begrijpelijk, maar het werkt niet.

Freek legt het uit met een simpel voorbeeld. Een batterij gaat van 100 procent naar 63, dan naar 87, dan naar 0, dan weer naar 100. Hoeveel cycli zijn dat? Hij vroeg het aan de fabrikanten van de duizenden batterijen die zijn bedrijf heeft geïnstalleerd. Het antwoord: dat weten we niet.

Oftewel: we vergelijken massaal batterijen op basis van een getal dat niemand kan meten. Ook de fabrikant niet. En als jij straks belt omdat je batterij minder presteert, kan niemand tegen je zeggen dat je je 6.000 cycli al hebt opgebruikt.

Erger nog: het getal is niet eens vergelijkbaar tussen merken. De één garandeert zoveel cycli tot 80 procent capaciteit, de ander tot 70 of 60 procent. Een hoger cijfer kan dus een slechtere garantie zijn. Thuisbatterij Nederland heeft het aantal cycli daarom van zijn offertes gehaald.

Waar je wél naar kunt kijken

• De gegarandeerde state of health na een aantal jaar. Meestal tien jaar, bij een enkel premiummerk vijftien. Dat is wel meetbaar. Check wel of die garantie via een verzekeraar loopt, en zo ja welke.
• Het bedrijf achter de garantie. Een onbekend merk dat 50 jaar belooft maar over drie jaar niet meer bestaat, heeft je niets gegeven. Een garantie is zo sterk als de partij die hem afgeeft.
• Of het merk blijft updaten. Dit wordt belangrijker dan het lijkt: eerst was het zelfconsumptie, toen dynamisch, toen handelen, nu stopt de saldering en straks komen er tijdsafhankelijke nettarieven. Je batterij moet mee blijven bewegen, en veel daarvan loopt via de cloud van de fabrikant.

Wat betekent dit als je nu twijfelt?

De rode draad door deze vijf punten: of wachten nog loont, is een stuk minder zeker dan een paar jaar geleden. De prijsdaling kan afvlakken of omslaan, de levertijden lopen op, en de drukte rond het einde van de saldering trekt partijen aan waar je liever geen zaken mee doet.

Freeks eigen advies, toen we hem vroegen er één te geven: ga voor je eigen opslag. Sla je eigen zonnestroom op en gebruik die ’s avonds. Daar is het apparaat voor bedoeld. De verdienmodellen eromheen zijn leuk, maar niet waarom je hem koopt.

Dat sluit aan bij wat wij eerder doorrekenden in ons artikel over je batterijstrategie na salderen: zelfconsumptie is vanaf 2027 verreweg je grootste bespaarpost, en handelen hooguit het toetje.

Het hele gesprek met Freek Bos hoor je in de aflevering Worden thuisbatterijen duurder?